شاعری

مہروانیں سنگت مہراللہ مہرؔءِ نام ءَ
شے مُرید
سلامت بات مہراللہ!
بہ بئے نوں شات مہراللہ!
سر ءَ ساچان بات انت تئی
اِے نود ءُُ گوات مہراللہ!
روان ئے یکشل ءَ دیم ءَ
چَہ گاماں زیات مہراللہ!
وتی تو منزل ءَ سر بئے
سفر بندات مہراللہ!
چہ لال ءُُ گوہراں سرّیچ
تئی سوغات مہراللہ!
زبان ءُُ راج ءِ چیدگ بنت
تئی آیات مہراللہ!
شگوست ئے چول ءُُ توپاناں
زِرے ماندات مہراللہ
تئی مہرانی وازمندگ
منی اِے ذات مہراللہ!
گنوکیں شے مُریدؔ ءِ غم
دِل ءِ درہبات مہراللہ!
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

نواب واھگؔ

گُژنگاں من ءَ وارتگ
چیٹ اِتہ ءُُ نزارتگ

آپُسیں اے دریا ءَ
چُنت ناھُدا وارتگ

پُروش وارتگیں مرداں
کند اِتہ ءُُ شاھکارتگ

مُرتگیں چِراگانی
کِسّہ اوں شپاں آرتگ

مچکدگ شِتگ گْوبزاں
بُلبُلاں کہ شینزارتگ
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
ندیم لاشاریؔ
بیا تُشیں ھبر کنیں
دِلانی زَنگ ءَ دَر کنیں
وفاءُُ مہر ءِ منزل ءَ
وتارا زوریں سرکنیں
بچار دود ءُُ باری ءَ
جھان ءَ گیگ ءُُ گور کنیں
زَر اَنت مِسک واھگ ءِ
اَگاں ما پُل ءَ بَر کنیں

دل ءَ وتی ندیمؔ مجن
وتارا جاھے سر کنیں
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
عبدالوہاب آشاریؔ
مَرگ ءُُ زِند ءِ سلام یک رَندے
جنّتیں واب ءِ تام یک رَندے

دل مُدام سر گِر اِنت پہ سالونکی
سیر ءُُ عاروس ءِ شام یک رَندے

ھِچ مَزر پہ کسانی ءِ لیباں
تی تی پادانیں گام یک رندے

صد بر ءَ روچے من پتو شَنکاں
بیا بدئے دید ءِ وام یک رَندے

سنگیں بگوان نہ کنت دل ءَ دَرمان
گِپتیں اللہ ءِ نام یک رَندے

تو وہابؔ چرتیں منی بالاد ءَ
کُرتیں جیگ ءَ ھَزام یک رَندے
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

شاعری
غلام نبی باھند
جہاں شگان جنت دل ءَ انچیں آسے پاہار کنت
دگنیاءَ کس نیست کہ وتی زبان ءَ وانگ میار کنت

چہ زر ءِ زیر آپیں چولاں قوم ءَ در کنت
بوانیں دگنیاءِ کتاباں کہ پہ قوم ءَ راہے ہموار کنت

آ انچو پیش سلامیں گشے ساہ ءِ بھر کنت
اے ہما آ ستونک ءِ مار انت بے ڈنگ ءَ گار کنت

بلوچ گشت یک لگورے لشکرے لگور کنت
ہر روچیں پُوتاری دوست ہر کس ءَ وار کنت

مدام پہ وت واجہی ءَ شہدیں حیر کنت
نازانتی ءُُ کوری گوں درآمداں گوں ہوار کنت

باریں کدی رہبر مارا منزل ءَ سرکنت
دود ءُُ ربیدگ ءُُ زبان جہانءَ قوم بچار کنت

نباں من سرپد چشیں ہبرا سر کنت
کمائیت مارا چو مہرگ ءَ کہ گور ءِ ہار کنت

کرن ءِ پیرذات ءُُ زریات ءِ نا م ءُُ راج ءَ بھر کنت
نیست مئے چاگرد ءَ دوستے کہ مارا توار کنت

بے ترانگ ءُُ انچو بے زانگ ءِ ہر کس ترا میار کنت
بس کناں باہند ہر کس وت ءَ بے دار کنت
٭٭٭٭٭٭٭٭٭
چاہبار
علی بخش دشتیاری

مولُم ءُُ زھیر ءِ ھمک یاد گوں ما بیت
درچک ھّزام بنت تئی نیاد گوں ما بیت

شپ داں سباہ ءَ جڑشک اَنت استار
تئی نگاہانی آگاں داد گوں ما بیت

من ہمے حاترا زندگاں اَنگت
ہمنشین روچے پریزاد گوں ما بیت

سد رند ءَ گوں اتکگ زمانگ گوں ما
سد رند ءَ دگے بربا گوں ما بیت

تپس اِتگ ھونواریں زمین چوتین ءَ
مشکل اِنت کہ پدا آباد گوں ما بیت

تو علی مُپت ءَ وداریگ ئے انچو
کج رویں وھد چد ءُُ باد گوں ما بیت
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
اڑینتگ
الہیٰ بخش مُرید
دل مہلبیں توزُلفانی ٹالے ءَ اڑینتگ
زند ترانگ ءِ زریں تئی اومالے ءَ اڑینتگ

مہر شتریں پہ دیدار ءَ تئی کِشتگاں دیدگ
تنداں تئی زہیر ءِ من ءَ سالے ءَ اڑینتگ

درد ءِ زرابیں برانزاں رکھّاں چتور من
عشق ءَ تئی من ءَ دگہ جنجالے ءَ اڑینتگ

دود ءِ جلیں جہان ءَ بلکیں بے شنزیت نودے
ہوشامیں دیدگانی من دیوالے ءَ اڑینتگ

بے اوستیں واھگانی دمکاں مُرید گباریں
لوپیں من ءَ پدا تئی تھتالے ءَ اڑینتگ
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
غزل
لالا عمیر سراوانی
منی میّت تئی راہ ءِ سر ءَ اِیر مہ بیتیں
من ءَ زُوت بِہ بَر بلکن ترا دِیر مہ بیتیں
بُن مال ءِے منی بُرت اَنت من دَست سر ءَ اَنت
اللہ اِنت منی زِند ءَ کَدی سیر مہ بیتیں
یک ماہے من ءَ زَرّاں نہ دَنت، حیراِے گپ ءِ
اَنچو کہ من ءَ گندیت بَلے چیر مہ بیتیں
ہر روچ ہمے یکّیں حبر گران دِل ءَ کَیت
رُوباہے مَہ ئیت میتگ ءَ مئے شیر مہ بیتیں
سمبال بکن لالا عمیر شعر بِہ بند کہ
تئی شعر ءِ ہمک بند سَر ءُُ چیر مہ بیتیں

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
عبدالاحد سردارؔ
مئے دیدگانی واب پُرشیت دل تباہی کنت
موسم ءَ نہ چاریت ءُُ گشیت دل تباہی کنت
تاہیر نہ رست مئے زرد ءَ تا عمر ءِ آسر
گل کہ گمانی آس ءَ سُچیت دل تباہی کنت
ہر روچ عادت کُتہ من چارگ تئی دیدگانی
چو نود ءَ دیدگاں اَرس شلیت دل تباہی کنت
گوں وہد ءَ سفر من کرتگ گوں ساپیں نیّت ءَ
جلواہ تئی چو چراگ ءَ بلیت دل تباہی کنت
سردارؔ گوں زِرد ءِ خواہشاں چَک ءُُ پَد نہ بیت
گل چو چاردہی ماہ ءَ ترپیت دل تباہی کنت

٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*