بنیادی صفحہ / نوشتانک / دِل پہکیں کریم آزات…..میر بلوچ خان

دِل پہکیں کریم آزات…..میر بلوچ خان

بلوچی زُبانءَ آزات نامیں پنّام بازیں شاعر ءُُ لبزانتاں زُرتگ انت، چُشکہ عبدالواحد آزات،صدیق آزات،رحیم بخش آزات،اکبر آزات،لعل بخش آزاتءُُ کریم آزات۔اے پنّام بازیں شاعر ءُُ لبزانتاں زُرتگ ءُُ وتی آزات تبی ءَ نامدار بُوتگ اَنت۔
ہمے ڈولءَ کریم نزاناں چوں آزات بوتگ؟آ چرے آزاتاں چے متاثر بوتگ یاکہ آزاتیں تب ءُُ پگرے ءِ واہند بُوتگ،گوں کریم ءَ اے باروا ہچبر چُشیں گپّ ءُُ تراں نہ بُوتگ، البت کریم آزات کہ ما دیستگ اَت،آ ہر حوالہ ءَ آزات ءُُ آجو تبیں ں انسان،مردم دوست،وش گپّءُُ شیرکن گُپتاریں مردے ات۔ہر کس کہ اوّلی رند ءَ گوں آئی ہمنیاد بوتگ اَت گڑا مُدام آئی ءِ دیوان ءُُ مجلسے گِیر آورتنت۔
واجہ کریم آزاتءِ شعرءُُ شاعری ءُُ ردانک چہ بلوچی ءِ بازیں تاکء تاکبنداں ونتگ اتاں۔بلے منی گوں آئی اوّلی نِیاد ماں ریڈیو پاکستان کوئٹہ ءِ واجہ اسماعیل بلوچ ءِ کارگس ءَ بُوت کہ آوہداں کوئٹہ ریڑیو ءَ اِسٹیشن ڈائریکٹرءِ منسبءِ سرا اَت۔منی ہیالءَ اے 1999 ء ءِ سال اَت، ما کوئٹہءَ وانگا اتاں ءُُ ریڈیوءِ نیوز سیکشنءَ ٹرانسلیٹرءِ جِہت ءَ کار کنگا اِتاں۔ہمے سالءَ واجہ کریم آزات ءُُ مزن نامیں کماش شاعر واجہ عنایت اللہ قومی گوں واجہ اسماعیل بلوچ ءَ آئی ءِ گارگس ءَ ہمنیاد اَتنت۔
چہ ہما روچ ءَ منی گوں آزات ءَ پجّاروکی بُوت۔پدا رندا من گوں آہاں واجہ غوث بخش صابر ءِ چارگا شُتاں کہ آئی ءِ کارگس ہمے لیں ءَ چارمی کمرہ اَت۔
پدا رند تِرا کہ واجہ ءَ سال 2007 ءَ علامہ اقبال اوپن یونیورسٹی اسلام آباد ءَ ایم۔فل پاکستانی لینگوئجز ءَ داخلہ گپت۔ گڑا ما اے وہداں نیشنل یونیورسٹی آف ماڈرن لینگوئجز (نمل) اسلام آباد ءَ بلوچی وانینگا اِتاں۔وہدیکہ ایم۔فل ءِ ورکشاپ بِندات بُوتنت گڑا ما المّءَ بیگہاں کریم آزات ءُُ ایندگہ سنگتانی چارگا اوپن یونیورسٹی ءَ ہاسٹلءِ شُتاں۔برے برے المّا آئی ء ِوشّیں تراں ءُُ شاعری گوشداشت انت۔
یک روچے اوپن یونیورسٹیءَ ورکشاپ گوں کریم آزات ءُُ ایندگہ سنگتانی ہواری ءَ گپت۔ اے روچ ءَ اُردو ءُُ سِرائیکی ءِ نامداریں لبزانت ڈاکٹر طاہر تُونسوی ءَ اُردو اور سِرائیکی کی لِسانی ہم آہنگی” ءِ سرا لیکچر دات۔کریم آزات ءَ گوں ڈاکٹر طاہر تُونسوی ءَ باز مزاقی ءُُ مسکرائی جُست کُت۔طاہر تُونسویءِ جُستانی پسّہ ہم گوں مسکرائی انداز ءَ داتنت۔پدا کریم ءَ درّائینت؛ کہ اے واجہ منا ہمے واستا دوست انت کہ باز جوان ءُُ مذاحیہ مردئے۔من اِدا ڈاکٹر طاہر تونسوی ءِ ہمے ہاتراِذکر کُرت کہ آ چہ کریم ءَ شش ماہ پیسر لڈّ اِت ءُُ شُت۔۔!
واجہ کریم آزات ماں جُلگہیں پنجگورءَ لبزانک ءُُ شاعری ءِ ہما ٹوہیں بامردانی تہا ہوار اِنت کہ آئی مُدام زبان ءُُ قلم ءِ حُّب ءُُ ہدوناکی داشتگ۔آ زبان ءِ دیمروی ءِ کاراں مُدام پیش پیش بوتگ۔تُری آئی ءِ شاعریءُُ رمکاری بہ بنت یاکہ عزت اکیڈمی پنجگور ء ِجوڑ کنگ ءِ جُہد ءُُ جفا بہ بنت۔آئی ءُُ ایندگہ سنگتانی جُہدانی برکت ءَ عزت اکیڈمی یک محکمیں لبزانکی گلّ ئے بُوتگ۔
کریم آزات اکیڈمی ءِ گامانی ترند کنگ ءُُ دیمروی دیگءَ مُدام دو گام دیما بُوتگ۔وتی دور ءُُ نوبتاں پنجگور ءَ یک لبزانکی چاگردے ودی کنگا آئی کِرد چہ کس ءَ چیر ءُُ اندیم نہ انت۔
واجہ کریم آزات ءَ لچّہ،دستونک،حمد،نعت، رِدانکءُُ بازیں تہراں وتی قلم کار بستگ،بلے آئی مستریں تک(میدان) شاعری اِنت ءُُ دستونک آئی دل دوستیں تہر اِنت۔آئی ءِ گیشتر تہر دستونک انت کہ نبشتہ ئے کُرتگ۔آئی دستونک باز زیبا ءُُ پُر مانا انت،لبز سادگ انت،بلے پگری ردا باز مہکم ءُُ توانا انت۔لبزانی گچینکاری ءُُ رِد کاری سک براہدار انت۔آئی شاعری ءَ وانگ ءَ پد مردم اے اندازہ جت کُت کنت کہ آئی ہیال ءُُ پگر چنکس زیبا ءُُ جلواناک انت۔آئی شاعری ءِ دومی مستریں ہاسیت ایش اِنت کہ آئیءِ ہر دستونکءِ تہا زیمری رنگ سہرا ءُُ پدرا انت۔ہمے ہاترا بازیں مردم ءَ آئی شاعری پسند بیت۔
چشکہ آئی ءِ دستونک ءِ یک شعرے:
سُپتہ دِل دیدگانی تیراں تئی داتگیں داداں چوں مہ زیراں تئی
یا
اے دِل ءِ ٹپّاں بچار کہ کاری آں
وشیاں چہ درد ءُُ رنجوں ساری آں
کریم آزات یک مزن جُوزگ،دِل پہک ءُُ زندگ دِلیں انسانے ات۔گوں بلوچی زُباں ءُُ بلوچ راج ءَ باز مہر ءُُ دوستی داشت ئے۔آئی تب مُدام یک حسابءَ ات،آ یک انچیں تبے ءِ واہند ات کہ ہر کسی سنگت ات۔
بازیں سالے بوتگ ات کہ آئی ءَ را شومیں نادراہی ءَ گور جتگ ات،آ اے عمرءَ مرکءَ راشکست دیگا گوں گِرّ ءُُ چیل ات، زند ءُُ مرک ءِ ہمے کشّءُُ چیلءِ آئی وتی روچ پیلہ کُت انتءُُ مارچ ءِ ماہءِ بِنداتی روچاں چہ اے کُوڑہء ِسفرئے کُرت۔ہداوند آئی جنّت الفِردوسءَ جاگہ بِدنت۔(آمین)

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*