بنیادی صفحہ / سفر نامہ / انڈس کلچر فورم ءِ کانفرنس ءِ حاترا تربت، کراچی ءُُ اسلام آباد ءِ سفر…..عندلیب گچکی

انڈس کلچر فورم ءِ کانفرنس ءِ حاترا تربت، کراچی ءُُ اسلام آباد ءِ سفر…..عندلیب گچکی

انسان ءِ زند چونا ءَ یک سفرے، مات ءِ لاپ ءِ تہاری ءَ بندات بیت ءُُ کبر ءِ تہاری ءَ آسر بیت، بلَے انچو گشنت کہ قبر انسان ءِ گڈی منزل نہ اِنت ایشی ءَ پد ا زند دگہ بازیں سپرے ءِ جنئگ ءَ پد وتی گڈی منزل ءَ سر بیت،اِے بابت ءَ ابید واجہ ھدا ءِ سرا بیسہ ءُُ مذہبی عقیدہ آں دگہ منی ھیال ءَ سبوت نیست، بلَے اِے مئے بن گپ نہ اِنت نہ کہ مارا اینچو سرپدی ءُُ زانت است کہ اِے بابت ءَ گپ بجنیں، منی بن گپ منی ہما سپر نامہ اِنت کہ حالص یک ادبی سپرے، ءُُ پہ من اِے سپر یک شرفے کہ مدام منی زند ءِ یادانی یک بہرے بیت، منی سپر ءِ بندات چو بوتگ اَت۔
من تمپ ءِ کالج ءَ پرنسل صاحب ءِ آفیس ءَ نشتگ اتءُُ کتابے وانگا اِتاں کہ یار جان بادینی (ماہتاک بلوچی ءِ ایڈیٹر) ءِ کال اتک، آئی ءَ من ءَ انڈس کلچرل فورم ءِ پروگرام ءِ بابت ءَ سرپدی دئیگ ءَ پد گشت کہ اِے پروگرام ءِ واستہ بلوچ افسانہ نویس زالبول ءِ واستہ تئی نام نامینگ بوتگ۔
من آئی ءَ گشت کہ من اِے بابت ءَ لوگ ءَ گوں پت ءَ گپ جناں گڑا ترا ھال دیاں، ایشی ءَ پد اشفاق چانڈیو کہ آ اِے فورم ءِ ارگنائزر اَت من ءَ کال کت گڑا من ابید لوگ ءِ جست ءَ ایشی ءَ ہؤ کت، اسل ءَ اِے واستہ کہ من چارت من ءَ پت الم رزا دنت، لوگ ءَ انچو من اتکاں من وتی دست ءِ کتاب ٹیبل ءِ سرا ایر کت ءُُ چُل ءِ روان ءَ وتی گہارزتک مریم ءَ گوں گشت، اسلام آباد ءَ ادبی پروگرامے بوھگا انت، من ءَ ھم دعوت دیگ بوت ءُُ منی نام ادبی سیمینار ے حاترا نامینگ بوتگ، من رواگا آں، اسل ءَ اِے گپ من ءَ وتی گہارزتک ءَ نہ پت ءَ گشگی ات بلَے گشت نہ کنگا اِتاں، پت ءَ بندات ءَ زہر گپت بلَے من آ بگش داں کہ ماہے سرپد کنئگ ءُُ رازی کنئگ ءِ کوشست کت ءُُ گشت
ابا اسل ءَ انسان وتی مستریں محافظ وت انت، اگن نہ خدا مکنت شیطان وا ہرجاگہہ پہ بدی ءِ سکین ءِ دئیگ ءَ انسان ءِ رند ءَ اِنت (شیطان ءَ چہ منی مراد انسان ءِ بدیں نفس اِنت) انسان ءِ محافظ انسان نہ انت بلکن آ ہما ہستی اِنت کہ آئی ءَ پیداک کتگ، ءُُ دومی گپ ایش اَت کہ پت ءَ گوں یار جان ءَ حال احوال کتگ ات ءُُ آئی ءَ مراگش ءُُ مراگش ءِ انتظامانی باروا سرپدی داتگ اَت۔بیست جنوری دوہزار بیست ءَ منی فلائیٹ تربت ٹو کراچی اَت۔
ائیرپورٹ ءِ ودار جاہ ءَ من گوں کماشیں زالبولے ءَ دوچار کپتاں کہ بی بی وت بحرین ءِ مسافرے اَت، آئی ءَ گوں منی گونڈیں مکالمہے اِے وڑا بوت۔
منیچو ترا ہمراہ گوں؟
انا،
انا؟ ایوک ء ِتو؟
امم، ہؤ،
منیچو اسلام ءَ ایوکہ ءَ سپر کنئگ ءَ مکن کتگ،
بی بی آ وقت ءَ سپر گران ءُُ دور بوتگ اَنت، بالی پٹ ءَ منی ناکوزتک چک منی دیم ءَ کیت۔
منیچو بلَے بالی گراب ء ِ تہا تہ ایوکہ ءِ اگن چیزے بوت گڑا؟
گڑا منی بی بی، بالی گراب ء ِدگہ وا ہچ نہ بیت اگن بیت گڑا بالی گراب کپیت ءُُ ما دوراہ مریں، محرم ءَ ادا؟چون کنئے وہدے کس پشت نہ کپیت؟
بلَے منیچو شر نہ اِنت
سہتے ءِ ہاموشی ءَ پد من جست کت
بی بی تئی جنک وانگ ءَ اَنت؟
ہؤ جامعہ ءَ وانگ ءَ آنت (یونیورسٹی ءَ بزاں)
ہان گڑا تو اودا گون ءِے گون؟
انا بلَے آ شہر ءِ تہہ ءَ اَنت،
من وتی دیم آنگو کت ءُُ دل ءَ گشت بل نوں ایشاں کئے سرپد بکنت، چوناہی ءَ انسان کہ کماش بیت ابید وت ءَ دگہ کس ءَ گوش نہ داریت۔
اسلام آباد ءِ فلائیٹ ءَ کدرتی منی ءُُ صادق رھچار ءُُ دگہ یک آرٹسٹے ءِ سیٹ یک جاہ اَتنت۔
کسے ءَ میسج کتگ اَت کہ چوں روگا ات کش ءِ مردم چونیں اَنت من کندگے ءَ گوں پسو داتگ اَت۔
شگریں کہ دو کماش اَنت (صادق صاحب بہ بکش)من دریگ ءَ ڈن چارگ ءَ اِتاں ءُُ دل ءَ زند ءُُ مَرگ ءُُ اروح ءِ بابت ءَ جیڑگا اِتاں کہ آرٹسٹ ءَ منی دلگوش گوں وت کت ءُُ گشت بچار، انسان مریت، اِے جسم سڑیت ءُُ گار بیت، بلَے اروح پشت کپیت گوں وتی جوڑ کتگیں ھدا ءَ، من انچو ابکہ بوتاں کہ یا ھدا ایشی ءَ چون زانت کہ من ہمے بابت ءَ جیڑگا آں؟
ما ہر دو دیراں داں گپ ءَ اِتیں کہ صادق ءِ فونے اتک (لینڈ گ ءِ وہد ءَ)
صادق ءِ فون ءِ گپ ءَ گوں من ءَ ائیڈیا بوتگ اَت کہ اِے واجہ صادق رہچار اِنت، چیا کہ آ بلوچی ءَ گپ ءَ اَت۔
بلَے ادا منی ءُُ واجہ ءِ گپ ہچ نہ بوت چیا کہ واجہ ءِ موڑگشئے سک بند ات (پدا واجہ ءَ وتی موڑ ءِ بند بوہگ ءِ کسہ اوں یارتگ ات کہ آئی ءِ گوشدارگ ءِ وہدا یار جان ءُُ من آئرءَ سک تنگ کتگ اَت)
بالی پٹ ءِ ایر کپگ ءَ گوں منی گند ءُُ نند زاہدہ آبڑو ءَ بوت زاہدہ سندھی ماہتاک ءِ ہمسری ایڈیٹر اِنت گڑا آئی ءَ کندان ءَ گشت،عندلیب من انچو ترا دیتگ من ابکہ بوتگاں کہ منی نشار اِنت ءُُ اشی ءَ چونیں گد گوْرا؟ من کہ جست کت چوں گشتے،منی نشار پٹانے، بلَے تئی بلوچی گداں چہ ءُُ پدا کہ تو نزیکتر اتکگئے من چارتگ اِے وا دگرے۔
اِے یک نوکیں گپے ات پہ من، ءُُ آئی ءِ نشار ءِ چارگ انگت منی دل ءَ اِنت کہ من بگنداں آئی ءَ (بزاں وتی دومی ہمرنگ ءَ کہ واجہ ھدا ءَ مارا ہمرنگ کتگ) زاہدہ آبڑو یک نیک ءُُ مہروانیں انسانے انت آئی ءِ من ہرچ ستاے بکناں کم اِنت چیا کہ اسلام آباد ءِ اولی روچ ءَ آ سجائیں روچ منی ہمراہ اَت ءُُ منی حیالداری کت،مراگش ءِ اولی روچ ءَ منی ملاقات گوں واجہ ڈاکٹر مالک ءَ بوت، (ڈاکٹر مالک پہ آئی ءِ آزمانکی کتاب ” مارشت ” ءِ واستہ نامینگ بوتگ اَت)
آ کانفرنس ہال ءَ منی کش ءِ سیٹ ءَ نشتگ اَت، من ءَ آہستو آہستو پرستے
بیٹی کیا تم نے کچھ لکھا ہے؟
من زانت کہ واجہ من ءَ پجہ ھارگ ءَ نہ اِنت، ءُُ بگندئے منی بلوچی پوشاک ھم آئی ءَ ھیال نہ کتگ اَت۔
واجہ من عندلیب آں،
آئی ءَ بگندئے نہ اش کت ءُُ پدا پرستے
میں نے کہا آپ نے کچھ لکھا ہے؟
واجہ من عندلیب گچکی آں، تمپ ءَ چہ، ماسٹر محمد خان ءِ جنک،
اچھا۔۔۔ آئی ءَ بلائیں اچھاے گشت،
تو بزاں منی واجہ ءِ چک ءِ؟ من زیک ءَ تک تئی چیزے وانگ ءَ بوتگاں سک دل ءَ بوتگ تئی گندگ، منیچو من مدام تئی نبشتہ ونتگ آنت ءُُ من ءَ دوست بوتگ اَنت۔
باز منتوار، من اوں پرے گپ ءَ وش بوتاں کہ یک وانندہ ءُُ زانتکاریں مردمے وہد کشیت من ءَ وانیت۔
ایشی ءَ پد دگہ دو روچ مراگش ءِ من ءُُ صادق رھچار ءُُ ڈاکٹر مالک ءُُ یارجان بادینی ءَ یک گروپے ءِ حساب ءَ گوازینت،ہر یک سیشنے ءِ ہلاس بوہگ ءَ ءُُ دومی سیشن ءِ اٹینڈ کنئگ ءِ واستہ یارجان انچو تیز تیز شتگ گشئے یک چیزے بار بوہگ ءَ بوتگ ءُُ یار جان ءَ وتی بار گرگی بوتگ (یارجان بہ بکش تو دیم ءَ بوتگئے ما ءُُ صادق تئی بڈا کپتگیں کہ وت وا تیز شت کنت مارا ہزابی کتگ)۔
اِے فورم ءَ پاکستان ءِ تقریباً بیست ءُُ دو زبانی ادیب نبشتہ کار، شاعر ءُُ ریسرچراں بہر زرتگ آت، ءُُ بازین سیشن ادب ءِ جتا جتا تہرانی باروابوتگ اَت ءُُ اے بازیں سیشن آں چہ من ءَ بازیں سرپدی ھم رستگ، مستریں گپ ایش کہ ہر انسانے بہ بیت آئی ءَ وتی زبان وتی کلچر دوست بیت ءُُ آئی ءِ دیمرہی ءِ حاترا ءَ بازیں قربانی یے دنت۔
یک دگہ گپے من نوٹ کتگ آت کہ ایوکہ ما بلوچ نہ اود اہر یکے نالان ات کہ سرکارپہ آیانی ماتی زبان ءِ دیمرئیءَ ہچ وڑیں رولے نیست۔
یک دگہ چیزے اودا من دیستگ ات کہ اود ءِ والنٹیر، آرگنائزر درستانی تہا یک عاجزی یے است ات، گیشتر وا من دیستگ کہ یکے کسانیں مراگشے اڈ دینت سنٹ ءِ برزا بیت کہ نو من اَنت ءُُ من بس، بلَے ادا آیاں وت ءَ گیش وتی مہمان ازت ءُُ شرف داتگ اِتنت، اشی ءِ مستریں درور یک سیشنے ءَ ڈاکٹر فوزیہ ءَ سیٹ نہ رستگ ات آ بن ءَ نشتگ آت (آ عمر ءِ لحاظ ءَ من ءَ مستر آت) من آ ینچو گشت کہ تو بہ نند گڑا آئی ءَ سکتی ءَ من ءَ مکن کت کہ انا تو بہ نند۔
اِے فورم ءِ اڈ دئیوک ڈاکٹر فوزیہ، نیاز ندیم ءُُ اشفاق چانڈیو ءَ سک باز محنت کتگ آت ءُُ دعا اِنت کہ اشاں وتی محناتانی برورد برسیت۔ نہ ایوکہ مراگش ءَ مئے حیالداری کنئگ بوتگ اَت بلکن ہوٹل ءَ کہ ما جہل اتگ اِتیں اودا مارا وتی لوگ ءِ وڑا محفوظ بوھگ ءِ احساس بوتگ، اِے دوراہ ہمیشانی well managements ءِ سوب اَت، اسلام آباد ءِ پروگرام ءَ پد بلوچ کلچرل آرگنائزنگ کمیٹی ءِ نیمگا ایوارڈ ٹیلنٹ شو ءَ ھم منی نامینگ بوتگ اَت ادا ھم من وتی ایوارڈ دست گپت ءُُ پداوتی شہر ءَ واتر بوتاں،یات بہ بیت کہ اِے روچ ءَ کہ ایوارڈ شو ایر کنئگ بوتگ اَت اشی ءَ پیش ءِ روچ ءَ دنیا ءِ مزنیں عالمی وبا نوول کرونا وائیرس (کہ انگت مارچ ءِ بیست ءُُ نو ءَ کہ من اِے نبشتانک ءَ نبشتہ کنگا ات۔ پاکستان ءَ سک باز دیما شتگ ءُُ انگت دیم ءَ باریں چے بیت زانگ نہ بیت) اولی کیس دیم ءَ اتکگ اَت ءُُ چر اشی ءِ سوب ءَ پروگرام ءِ اٹینڈ کنئگ مشکل ات بلَے پدا من شتاں۔
شہر ءِ واتر بوہگ ءَ ساری من تربت یونیورسٹی ءَ وتی لہتین گونڈوہانی زورگ ءَ گرلز ھاسٹل ءَ شتگ اِتیں، اودا منی بازیں نودربرے ءَ من ءَ دیست گڑا منی کر ءَ اتک آنت گڑامن آھاں ءَ دور ءَ چہ سلام کت ءُُ دست بلَے نہ دات ءُُ گشت بچار ءِ من چہ کراچی ءَ پیداکاں کرونا وائیرس ہچ زانگ نہ بیت کہ گوں من گون اِنت کہ نہ،آیاں کندان ءَ پسو دات۔
میڈم! اِے کرونا ءَ مارا وا ہزاب کتگ۔
اِے وڑا یک وشیں سپرے گوں کرونا نامیں وائیرسے ءِ ترس ءَ گوں آسر بوت۔

جواب لکھیں

آپ کا ای میل شائع نہیں کیا جائے گا۔نشانذدہ خانہ ضروری ہے *

*